Laokoonti

Nuk ka faj shikon shoket…..

…te ka treguar Gjyshi rahmet paste si ishin kushtet ne Mirdite kur ai punonte per vaksinimin e popullsise, pyet babane si ishin kushtet ne Puke apo ne fshatin N ku ai ngrihej cdo dite ne 5 te mengjesit merrte dy autobuza nje ore rruge per te vajtur ne pune ne mes te ngrices apo vapes se Tiranes por ama nuk mungoi asnje dite ne pune..

E kam njohur Sandrin aty nga mesi i viteve 80. Sapo kisha mbaruar fakultetin ekonomik dhe isha emeruar si furnitor ne nje nga ndermarjet tregetare te Tiranes. Ne nje nga sherbimet e mia te parat ne fshatin N pasi kisha dorezuar disa nga kontratat per furnizim ne zyrat e kooperatives, u futa ne klubin e fshatit per te pire nje kafe me fernet deri sa te vinte autobuzi i Kombinatit. Po pija kafene ne kembe ne nje nga ato tavolinat e larta kur degjoj nje ze nga pas.

Nga Tirana te kemi ?

Kthej koken dhe shikoj nje burre mbi te tridhjetave. Ai mbante ne nje dore filxhanin e kafese dhe ne tjeteren goten e konjakut
Po- i thashe duke i hapur vend ne tavoline -Po ty nga te kemi
Nga Tirana edhe une -thote ai - Jam mjeku i fshatit, Aleksander ose Sandri shkurt
U prezantuam duke shtrengar duart me njeri tjetrin
Me tregoj se ishte mjek ne fshatin N prej 3 vjetesh dhe se per 4 vjet kish qene ne Puke si mjek.
Me ke je tifoz - me pyet Sandri
Partizanin , i them.
Edhe une - me thote
Nuk besoj se do te gjej bileta per kete te djele me Dinamon. Kur te arrijme ne Tirane biletat do te jen mbaruar.
Degjo- me thote ai- Kam dy bileta, mi dhane keta te kooperatives po te duash te jap nje.
Patjeter ,thashe une dhe si ai qe ka frike se mos tjetri nderron mendje futa doren ne xhep dhe nxora nje 5 lekeshe te re dhe e vura mbi tavoline
Jo jo- me thote duke ma shtyre hapur kartmonedhen ne tavoline, sikur deshte qe ta shikonin te gjithe te pranishmit rreth e rrotull - Po te me shikojne keta te fshatit qe po shes biletat do te me bejne per matrapaz dhe hajde gjeje pastaj. Je me fat se bileten e ke falas.

Qeshem te dy dhe porositem nga nje tjeter fernet. Me pas morem te dy bashke te njejtin autobuz qe te conte nga fshati N ne kombinat. Rruges ai me tregoj se kishte nje djale 5 vjec dhe se gruaja ishte infermiere ne spital. Jetonte me babane qe gjithashtu kishte qene mjek, tani ne pension.

Ne kombinat morem autobuzin qe te conte ne qender. Ai ndaloj tek stacioni i Petro Ninit dhe me tregoj me gisht pallatin dhe katin ku banonte. Kati i dyte ajo dritaja me tantella, tha duke ma bere me dore.

U takuam perseri te djelen ne stadium. Biletat ishin per ne tribune keshtu qe vendet i kishim ngjitur.

Pas ndjeshjes e ftova tek nje nga klubet e vogla afer stadiumit te pinim nga nje teke.

Duhet te paguaj une, thashe, se ti me gjete biletat Qeshem dhe hyme ne klub.

Javes tjeter une u bera cope te gjej dy bileta per ndjeshjen e radhes ne Tirane te Partizanit. Nje mik me gjeti dy bileta me vende te mira ne qender te tribunes. Me te marre biletat u drejtova tek shtepia e Sandrit. As une as ai nuk kishim telefon ne shtepi keshtu qe me duhej te shkoja vete ne shtepine e tij . Gjeta shkallen dhe hyrjen sipas pershkrimeve qe me kishte bere Sandri dhe trokita ne dere. Sandri me hapi deren

Ej, me thote, c’e mire te solli.

Kam dy bileta per te djelen, si thua do te vish.

Ai qeshi dhe me kerkoj te hyja ne shtepi. Takova Lenen gruan e tij dhe Sokolin 5 vjecar, nje djale te shkathet qe po imitonte sikur ngiste makinen.

Cfare do te beshesh kur te rritesh, pyeta Sokolin me te qeshur

Shofer autobzi me thote ai dhe me dy duarr e shtrira grusht perpara duke imituar zhurmen e makins del nga kuzhina.

Takova dhe Bakon, babain e Sandrit, nje bure i moshuar por shume me humor. Filloi te me tregonte historira nga Mirdita ku kishte punuar gjate viteve te para te clirimit ne vaksinimin e popullsise.

Vitet kaluan dhe me Sandrin e ruajtem miqesine.

Pas demokracise ne vitin 1995 une emigrova ne Amerike, dhe qe nga ajo kohe ne Shqiperi kisha shkuar vetem dy here. Nena dhe babai me kishin vdekur, motra jetonte ne Kanada me familjen ndersa vellaj i madh ne Gjermani. Ne pushime benim plan me motren te shkonim ne Gjemani te takonim Vasilin, vellane e madh, pasi ai e kishte me te veshtire te largohej nga Gjermania, pune dokumentash.

Heren e fundit qe isha ne Shqiperi, Sandri kishte dale ne pension para kohe, 60 vjec. Sokoli ishte ne vitin e fundit te mjeksise ndersa babai i Sandrit kishte vdekur nje vit me pare.

Kete vit vendosa te shkoj perseri ne Shqiperi. Disa kusherinj me kishin ftuar ne nje dasem dhe si te thuash ishte sebeb i mire per te vizituar vendin tim. Pas dites se dyte ne Shqiperi i telefonova Sandrit. Ai tashme kishte telefon dhe kishte nderruar shtepi. Kishte shitur shtepine nje e nje kuzhine tek Petronini dhe kishte blere nje shtepi me tre e nje guzhine diku andej nga kafe Flora. E lame qe Sokoli do te vinte te me merrte me makine tek shtepia e kushurinjve te mi. Pas ndonje ore ra zilja e telefonit dhe degjoj zerin e Sokolit.

Xhaxhi ( qe nga feminija vazhdonte te me therriste Xhaxhi), jam poshte do te zbresesh?.
Po hajde lart, i thashe une duke u bere detyren e mikpritesit.
Jo jo, me thote, se nuk e le dot makinen.
Zbrita poshte. Sokoli tashme i ritur, ne fillimet e te tridhjetave ishte me nje makine 4×4 Audi.
Hipa brenda, i jap doren dhe bera nje perpjekej per ta perqafuar alla shqiptarce por ai u terhoq dhe duke me vene doren ne sup me thote:
Mire se na erdhe Xhaxhi, si ke qene.
Mire, i them, po ti si ke qene? Sa je ritur more.
Rruges per ne shtepine e tyre Sokoli me tregoj se makina ishte blere me porosi nga fabrika jashte serie dhe mu ankua pa pushim per rruget e pasfaltuara dhe tere balte. Ankesat e tij mu duken si akuza qe une isha shkaku qe atij po i prishej makina.
-Nuk kishe pse te vije, i thashe, une kam qef te dal te shikoj Tiranen dhe mund te merja autobuzin per tek ju, thashe duke u jusitfikuar.
Jo jo me thote c’eshte ajo fjale. Ti mire se na erdhe dhe perseri ja futi nje te share per nje grope qe nuk mundi ta shmangte.
Arritem ne shtepi. Sandri mu duk shume i plakur, megjithese ishte rreth te gjashtedhjetave dukej si mbi 75 vjec. Kishte zhvilluar semundjen e sheqerit dhe nje reumatizem te kockave.

U perqafuam dhe u ulem ne sallonin e pritjes ku nje tavoline e mbushur me tere te mirat na priste.

Rakine e kemi prej Skrapari me thote, nuk e gjen kollaj sot. Qeshem
Folem e kujtuam koherat e shkuara. Sokoli nderkohe hynte e dilte e diskutonte ne celular me shoket per disa ndeshje futbolli dhe Formula 1 qe zhvilloheshin ato dite.
Sokol, i them si per ta futur ne bisede - C’thote spitali?
Sokoli kishte mbaruar mjeksine dhe kishte filluar pune ne spitalin e Tiranes, ishte ne vitin e fundit te specializmit.
C’te thote ma kthen ai Nuk ja vlen fare te punosh, atje nuk ka para
Po mire, i them, kam degjuar qe ka klinika private, perse nuk ben perpjekje te hysh ne ndonje klinike private
Cfare klinike mo xhaxhi atje nuk ka siguri te pushojne nga puna kur te duan
Degjo, i them, kjo pune keshtu eshte Atje ku ka siguri nuk ka para atje ku ka para nuk a siguri. Eshte si ne Amerike, po te futesh parate ne banke, interesi eshte i vogel por ke siguri po ti investosh ne tregun e aksioneve interesi eshte me i madh por mund ti humbesh brenda dites.
-Xhaxhi c’me krahason Ameriken me Shqiperine, me thote -E di ti sa mer nje mjek ne Amerike, dhe sa marim ne ketu?
E di, ja kthej me nje ton pak me te larte , Por kjo puna e interesit eshte kudo jo vetem ne Amerike, edhe ne Bangladesh eshte njesoj. Pastaj i them Shqiperia eshte vend me i varfer se amerika dhe patjeter te ardhurat do te jene me te pakta se ne Amerike. Po keshtu edhe jetesa duhet teje me e varfer se ne Amerike. Nje mjek ne Amerike paguan gjysmen e rroges per qirane apo kredine e shtepise ndersa ju me sa shikoj shtepine e keni te paguar. Dhe jo vetem kaq por po shikoj se ju keni mireqenie qe mbase dhe mjeku i Amerikes i moshes tuaj mund t’ju a kishte zili-thashe dukei treguar treguar nga dritarja e madhe e sallonit makinen Audi te parkuar poshte

E e ma kthen Sokoli, hajde njehere ne spital dhe te shikosh ti si jane kushtet.

Shiko, i them une duke insistuar ne bisede, te kuptoj dhe kushtet i pranoj por keto kushte nuk jane aspak shkak per te mos punuar. Nuk e di, te ka treguar Gjyshi rahmet paste si ishin kushtet ne Mirdite kur ai punonte per vaksinimin e popullsise, pyet babane si ishin kushtet ne Puke apo ne fshatin N ku ai ngrihej cdo dite ne 5 te mengjesit merrte dy autobuza nje ore rruge per te vajtur ne pune ne mes te ngrices apo vapes se Tiranes por ama nuk mungonte asnje dite ne pune. Dhe mbi te gjitha sapo zbriste nga autobuzi e priste sekretari i partise qe i kerkonte me shkrim informacionin javor te shtypit per fitoret e partise dhe kalbezimin e sistemit kapitalist. Te ka treguar babai se si kur ndonje fshatar linte pas deres se klinikes ndonje thes me patate apo ndonje pule langaraqe? Derisa te mbyllej klinika babai tend nuk e zinte me dore se kishte frike mos shefi i seksionit te shendetesise e kapte duke marre bakshish nga fshataret. Dhe deri sa arrinte ne shtepi i kullonin djerset curke nga frika. E megjthate asnjehere as gjyshi tend e as babaj tend nuk thane ” nuk punohet”. Ca nga frika e ca nga besimi se si mjek po benin nje detyre humane ata bene dicka kete vend dhe per veten e tyre, ata zhduken malarjen, tifon, e zgjeben, vaksinuan popullsine dhe mesuan popullsine e zonave rurale si te mbanin higjiene personale, dhe te tera keto ne ato kushte, ndersa tani ju…..

Nuk arita te mbaroj kur Sokoli mu hodh

Xhaxhi para se ikje ishte demokrat, Amerika te ka kthyer ne komunist.

U mata ti thoja se Jo, Amerika me ka kthyer ne realist, mirpo ai kishte dale nga dhome per t’ju pergjigjur nje telefonate ku nga biseda degjova se diskutohej nese ja vlente me mire te shikonin Formula 1 apo derbin midis dy skuadrave te njohura Italiane ne futboll.

U ktheva nga Sandri. Ai kishte ulur koken dhe shikonte ne pjaten e tij sikur kerkonte te gjente aty pergjigjen.

-Mos i ver faj, me thote me gjysem zeri, Shikon shoket dhe nuk do te jete me prapa tyre.

Nje shok feminije qe kishte eshte bere jurist dhe i pret parate me gershere atje ne prokurori. Nje tjeter punon drejtor drejtorie ne ministri dhe vec t’ja shikosh makinen, ndersa nje shok i gjimnazit eshte bere deputet, ne fakt atij ja mori parate borxh qe bleu makinen. S’ka faj jo, shikon shoket edhe ai, por ke te drejte mjeksia nuk eshte as politike, as jurispondence, as drejtim qeverie, ka te bej me jeten e njeriut, eshte humane…

Nejse, i them, hajt gezuar, koherat ndryshojne dhe mbase ne kemi mbetur prapa…

Nuk dija cfare te thoja tjeter , isha futjur ne nje situate nga ku duhej dale per hir te miqesise.

Ore c’behet Partizani kete sezon, i them me nxitim, ka ndonje shans te fitoj kupen……….

Komuniteti shqiptar dhe kucedrat ne Shqiperi

Nje fragment i shkurter nga jeta shume vjecare e nje emigranti ( ngjarje e sajuar)

Nje mik ma the se Ardiani nisej per ne Shqiperi javen qe vjen. Sapo u ktheva nga puna e mora ne telefon the i kerkova nese mund te me bente nje nder e me merrte disa para ( kuota 6 mujore per babane tim ne pension dhe vellane e paralizuar nga nje aksident ne guroret e mermerit ne ishujt Greke).

Patjeter, - mu pergjigj Ardiani. - Po deshe silli qe sot. Kam Gencin dhe Klajdin ketu. Hajde pime dhe nga nje gote raki.

Mire, - i thashe duke pare oren per tu sigurur qe banka ishte akoma hapur, - vec per raki nuk me ke sonte. Jam turni trete tek puna e dyte. Vij per gjysem ore. - thashe duke i uruar “Mirupafshim”

Ardiani eshte nga Tirana, ka ardhur ketu qe ne vitin 2000. Pasi mbaroj masterin ka filluar pune si menaxher ne nje institucion financiar. Klajdin e njoh pak. Di qe eshte nga Shkodra dhe punon si pedagog ne nje universitet me emer, ndersa Genci eshte nga Berati - ka qene inxhinjer mekanik ne Shqiperi, ketu punon si mekanik ne nje oficine makinash.

Dola nga shtepia me nxitim dhe u drejtova drejt bankes dy capa larg shtepise me qira ku banoj. Entela ishte ne banakun e bankes. Entela eshte arketare ne banken prane shtepise. Ajo eshte nga Vlora dhe ka ardhur ketu gjate trazirave te ‘97.  Ne fillim me vize fallco, pastaj mori statusin e emigrantit politik dhe tani punon ne banke. Eshte e martuar me dy femije te vegjel. Burri i punon si piktor apo fotograf ne gazeten e qytetit. I njoh mire, se Entela gjithmon me ndihmon ne banke kur terheq para.

Si je Entela? Si i ke nga familja?

Mire, mire, - ma kthen ajo, -  ja ashtu si ne mergim. - dhe qesh.

Ardiani niset per Shqiperi dhe dua te dergoj ca leke, - i thashe duke i zgjatur dokumentin e bankes.

Po ne nuk japim leke. Po te duash dollare kemi me bollek, - tha ajo me humor dhe mori dokumentin.

Qesha dhe une.

Mora parate i numerova i futa ne kulete dhe u largova. Pashe oren. Donte dhe 20 minuta te vinte autobuzi qe kishte nje stacion shume afer shtepise se Ardianit. U ktheva ne shtepi.

Me eshte bere zakon qe sa here dergoj para ne shtepi, te marr nje qindeshe e ta kaloj rreth ballit, sikur fshij djeset. Me kujtohet kur isha i vogel nje punetor dibran, Selim ne mos gabohem e kishte emrin. Selimin e theriste im gjysh te regullonte tjegullat e catise sa here kishim ndonje pike ne shtepine tone te vogel me qerpic. Sa here gjyshi e paguante Selimin per punen e bere, ai merrte nje 10 lekeshe e fshinte ballin.

Gjysh, - e pyeta nje dite, - Perse Selimi fshin djerset me dhjete lekeshe?

Po ja ta pyesim - me thote gjyshi.

Selim nipi do te dij perse fshin djerset me dhjete lekeshe, - i thote im gjysh duke qeshur.

Bir, - me kthehet Selimi, - keto para une i dergoj ne shtepi, ne Diber. Dua qe gruaja dhe djali ta dine se i kam fituar me djerse.

Mbase ishte kjo histori qe me ka lene edhe mua kete zakon.

Zakoni i dyte eshte qe para se te mbyll zarfin gjithmone them “T’u zenshin ne gryke o Naci.” Naci eshte deputeti i zones ku banon babai me vellane. Nuk e di nga me vjen kjo deshire per ta bere kete mallkim. Mbase per faktin se ishte deputeti i zones dhe s’kishte bere asgje per zonen ku banonte babai me vellane. Mungesa e ujit e ben tim vella ta lajne familja si foshnjet, me kanoce dhe shpesh nen driten e qiririt, ose mbase per faktin se babai pi cigaren dhe djalit te vellajt i pelqejne bananet. Harrova te them se Naci ka qene minister dhe ne ate kohe firma private qe ai drejtonte kishte te drejten eksluzive te importit te cigareve dhe bananeve. Thuhej se ishte personi me i pasur ne Ballkan ne ate kohe. Por cilado qofte arsyeja, dy here ne vit une fshij djersen me nje qindeshe dhe mallkoj Nacin qe ti zihen ne gryke kur ti bien ne dore keto para.

Pashe oren, duheshin dhe 5 minuta. Ishalla e arrij, - thashe dhe dola perseri nga shtepia pasi futa zarfin e mbyllur ne xhep. Arita tamam ne kohe.

Eh, - thashe, - keta dreq autobuzash gjithmon ne kohe, per pak e humba

Hipa brenda pagova bileten dhe u u ula. Per 10 minuta isha para shtepise Ardianit. Ardiani ka shtepine e tij. Nje shtepi 2 kateshe me nje ballkon te madh pepara.

Hajde lart, - degjova nje ze nga ballkoni dhe pashe Ardinain qe ma bente me dore.

Hyra brenda. Pershendeta Gencin dhe Klajdin dhe u ula.

Do pish nje gote? - me pyet Ardiani.

Vetem nje, - i them, - se jam per pune. Me 10 marr turnin.

Ehu, ke kohe deri atehere, - ma kthen Genci dhe kthehet nga Klajdi duke i thene, - shiko Gjermanet humben, por po te mos ishte bere ai gol te them une, me penallti do te shkonte puna. Apo jo? - dhe u drejtua nga une sikur kerkonte perkrahjen time ne bisede.

Po flisnin per ndeshjen finale Gjemani-Spanje. I zene me dy pune ne dite nuk kam patur mundesi ta shikoja ndeshjen, keshtu qe i futa vetem nje buzeqeshje i gjendur ngushte e u ktheva nga Ardiani.

Domethene nisesh javen tjeter, - thashe si per te ndryshuar muhabetin. Ardiani filloj te me tregonte se kishte mare 2 jave pushime dhe nje jave borxh nga pushimet e viti tjeter. Nderkohe debati per sportin qe shojtur dhe Klajdi po tregonte ca qyfyre nga Shqiperia. Duket se sapo kishte folur ne telefon me familjen. U fol per ujin, per dritat, per pisllekun. Ndersa une vetem sa lagia buzet me goten e rakise, se e dija, qe po ta mbaroja gota do mbushej prap. Prisja me ankth te gjeja nje mundesi ti jepja Ardianit zarfin.

Eshte tere faji i qeverise, - tha Ardiani. Ai ishte kunder PDse dhe Berishes ne qeveri dhe mbronte Ramen.

Jo, or jo, - hidhet Genci, - Tirana eshte e Edi Rames eshte faji i tij. Genci ishte idhtar i Berishes. Ndersa Klajdi degjonte dhe jepte ca teori ekonomike si mund te regullohej uji ne Tirane. Pashe perseri oren; ishte rreth 7 dhe me duhej te shkoja ne shtepi te beja nje dush, te haja nje kafshate dhe prap tek autobuzi per ne pune.

Djema ne Tirane nuk thote me njeri “Si te shkojn punet?”, por “A ke bo no i lek?” - thashe dhe mu kujtua gjyshi qe kedo qe takonte e pyeste “Si te shkojne punet?”. Ata, - vazhdova une, - si Saliu, si Rama, si tere te tjeret, mendjen e kane tek parate e pista keshtu qe kjo pune nuk rregullohet.

U be nje heshtje. Nuk e di, mbase te tere rane dakort me mua apo ajo qe thashe ishte nje budallek dhe nuk dinin cfare te thoshin. Genci u mat te thoshte dicka por une fitova nga heshtja dhe duke ju drejtuar Ardianit i dhashe zarfin duke thene: Numurin e telefonit e ke aty. Babaj vjen dhe ti mer ne shtepi. Ti, te lutem, beji vetem nje telefon. Dhe tani me duhet te iki. Duhet te jem ne pune sonte. Dhe pasi i urova rrugen e mbare Ardianit dhe poqa duart me Gencin dhe Klajdin u largova.

Duke zbritur shkallet degjova qe muhabeti aty lart filloj perseri per problemet e Shqiperise. Kete radhe me tone me te larta.

Patjeter ata mendojne se ajo qe thashe ishte nje budallek, prandaj ata heshten, - mendova duke zbritur shkallet. Autobusi per ne shtepi donte dhe 5 minuta sipas ores time. U ula ne nje nga stolat e stacionit dhe me zili mendova ata te tre qe po pinin raki dhe benin muhabet. Eh, - thashe me vete, - duhet te shkoj ne pune.

Arrita ne shtepi, bera nje dush, hengra dicka shpejt e shpjet nga firgoriferi. Rembeva nje shishe uje te ftohte dhe dola perseri. Bente vape dhe kur hyra ne autobuz mbase nga ajri i kondicjonuar i autobuzit, apo mbase nga lodhja, por me hipi nje dembelizem dhe fillova te dremit. Mu duk se pashe fytyren e Nacit, si fytyren e kucedres, qe po thithte tere ujin e Tiranes, pastaj shtyllat elektrike dhe midis te tjerat edhe parate ne zarfin tim. Prane tij ishin babai duke pire cigare me zarfin bosh ne dore dhe nipi me nje banane ne dore. Hodha veshtrimin nga tufa e parave te mia dhe pashe nepermjet tufes se parave nje qindeshe te lagur me djerse dhe me ca njolla gjaku ne te. Prisja qe kjo qindeshe te ishte shpetimi. Perpiqesha te shikoja se ne c’pjese te grykes se kucedres kjo qindeshe do te ngecte, me shprese se pas kesaj kucedra do te pelciste si ai peshkaqeni tek filmi “Jaws” me Mark Harris. Ndersa ne sfond kucedrat e tjera gelltisinin c’te gjenin perpara, naften e makinave, rruget, pallatet. Cdo gje qe kishte te bente me nevojat jetesore te njerezve. Ca me fytyren e Rames e ca me fytyren e Berishes, te tjeret kishin ca fytyra te njohura, por nuk mund tu kujtoja emrat. Ndersa rreth tyre rinin te heshtur vec njerezit normale e fukarenj. Per cudi, ne vend te zhurmes qe mund te shkaktonte tere ajo katrahure degjoheshin vetem zerat e Ardianit, Gencit dhe Klajdit qe zireshin se kushte e kishte fajin.

Nderkohe autobuzi ndaloj dhe une u permenda nga dremitja. Dola jashte dhe u drejtova drejt mikrobusit te ndermarrjes, ku koleget e mi, te ardhur si une nga vende te botes se trete, po me prisnin duke bisedur mes tyre . Hyra brenda dhe duke pershendeur te gjithe u ula prane nje meksikani, i cili per cudi ne vend qe te me fliste per kucedrat dhe hallet e tjera te vendit te tij, filloj te me tregonte hallet e tij personale. Filloj te me tregonte sa ore kishte futur ne pune ate dite dhe se nuk kishte mundur te hante dreke pasi gruaja e tij nuk kishte perfundur akoma gjellen.

Edhe ajo punon dy pune, - tha ai me nje anglishte te keqe.

Ktheva koken dhe u binda qe bota ku isha futur nuk cante koken per kucedrat e vendeve te tyre, ato probleme ata ju a kishte lene atyre qe jetonin me kucedrat, atje ne vendin nga vinin. Ata kishin ardhur ketu per te punuar e pasuruar jeten e tyre, ndryshe nga ne shqiptaret, ku ata qe jetojne ne Shqiperi punojne te pasurojne jeten e tyre, megjithese mundin dhe djersen e tyre e hane kucedrat, ndersa ne te ikurit harxhojme kohen dhe energjite per te dalluar kush jane kucedrat dhe si mund te luftohen ato, ndersa pa kuptuar po ashtu si ata ne shqiperi ushqejme kucedrat shqiptare, me ndihmat qe u cojme te aferme tane atje.

Pavaresisht nga ky ndryshim, Shqiperia eshte e destinuar njesoj si keto vendet e tjera te mbetet nje vend i botes se trete. Mbase kjo nga fakti, se edhe ne shqiptaret, si ata te tjeret, nuk gjejme dot rrugen per te bashkuar ata jashte me keta brenda, ne lufte kunder kucedrave, apo mbase se kucedrat vete e bejne kete per te zgjatur jeten e tyre. Pavarsisht nga ky ndryshim, dallova se duke u futur ne mikrobuzin e ndermarrjes, une isha future ne boten shumegjyreshe te pastrueseve te nates, te atyre qe pastrojne ndertesat e larta ku punohet vetem diten.